विद्या सुन्दरको ‘सुन्दर काठमाडौं’ अभियान, आफैं उत्रिए ढल सफा गर्न
काठमाडौँ । काठमाडौं महानगरपालिकाले शहरी सौन्दर्यता प्रवद्र्धनमा सघाउ कार्यक्रम शुरु गरेको छ । महानगरले गत कात्तिक २९ गते शहरी व्यवस्थापनमा काम गर्ने विकास साझेदारलाई बोलाएर महानगरको सौदर्य प्रवद्र्धनमा सहयोग गर्न आग्रह गरेको थियो । सोही अनुरुपम शनिबार सडकको नालीमा बनाइएका अनावश्यक र्याम्प हटाउने, नालीमा रहेको फोहोर माटो निकाल्ने र त्यस ठाउँमा जेट मेशिनको प्रयोग गरेर सफागर्ने कामको थालनी गरेको हो । शनिबार विहानको झुल्के घाँमसँगै शान्तिवाटिकाबाट शुरु भएको अभिायन बागबजार, डिल्ली बजार, मैतिदेवी, पुरानोबानेश्वर हुँदै सिनामंगल पुगेर टुंगीएको थियो । सो खण्डको सडकका धुलो, हिलो निकाल्नुका साथै ढलहरुको सफाई पनि गरिएको थियो । शान्तिबाटिकामा अभियानको आरम्भ गर्दै मेयर शाक्यले यसलाई निरन्तरता दिने घोषणा पनि गरे । काठमाडौँ महानगरपालिकाका मेयर विद्यासुन्दर शाक्यले चुनावी अभियानका क्रममा काठमाडौँलाई धुलो धुवाँमुक्त बनाएर ’नो मास्क सिटी’ बनाउने बाचा गरेका थिए । मेयर शाक्यले चुनावी अभियानकै क्रममा मेलम्ची आयोजनाको पाइप खन्दा तथा अन्य कारणबाट सडकमा देखिएका खाल्डाखुल्डीहरु पुर्ने र विशेष प्रविधिको प्रयोग गरि धुलो तथा खाडलरहित काठमाडौँ निर्माण गर्ने योजना आफूसँग भएको पनि बताएका थिए । महानगरले यस अघि नै विभिन्न ठाउँमा ग्रिनरी मेण्टेन गर्ने, कतिपय ठाउँमा ‘आइल्याण्ड’ बनाएर त्यहा पानी हाल्ने काम गरिरहेको महानगरपालिकाले धुलो उठाउन सहज होस भनेर पाँच ओटा बु्रमर खरीद प्रक्रियालाई समेत अघि बढाएको छ । कार्यक्रममा महानगरका उपप्रमुख हरिप्रभा खड्गी श्रेष्ठ, प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत यादवप्रसाद कोइरालासँगै प्रधानमन्त्री तथा मन्त्री परिषदको कार्यालय, नेपाल विद्युतप्राधिकरण, काठमाडौ उपत्यका खानेपानी लिमिटेड, नेपाल दूरसञ्चार प्राधिकरण, मेलम्ची खानेपानी आयोजना कार्यान्वयन निर्देशनालय, नेपाली सेना, नेपाल प्रहरी, ट्राफिक प्रहरी र सडक विभागका अधिकारीको सहभागिता थियो ।
६० बर्षे मःमः बाजेको २५ बर्षे यात्रा, बसन्तपुरमै पाइन्छ ३० रुपैंयाँ प्लेटको म.म.
काठमाडौं। देशकै राजधानी काठमाडौं शहर जहाँ ठूलाठूला प्रशासनिक केन्द्रमात्र छैनन्, यहाँ देशकै ठूला कार्यालयहरु छन्, शपिङ कम्प्लेक्सहरु छन् । यही सडकमा चिल्ला कारहरु गुड्छन्, त्यही कारलाई पार्किङ गरेर कफी शपहरुमा अरबौंको डिल गर्नेहरु यही शहरमा बस्छन् । तर यही शहरभित्र दिनभर काम गरेर एक पेट भर्न मुस्किल पर्नेहरुको जीन्दगी पनि छ, बैशाखको चर्को घामकाभारी बोकेर रातभर सडकको पेटीमा सुत्ने र माघको कठ्याङ्ग्रिदो सडकको छेउमा थुप्रिएको फोहोरको डङ्गुरमा आगो तापेर रात कटाउनुपर्नेको पीडा र वेदनापनि यहीँ शहरभित्र छ, बस् खोज्दै जानुपर्छ । त्यही काठमाडौंलाई चिनाउने एउटा स्थान, वसन्तपुर । जसले शताब्दीऔंको इतिहास बोकेको छ । पृथ्वीनारायण शाहले काठमाडौं जितेपछि पुख्यौंली थलो गोर्खा छोडेर राजधानीबनाएको स्थानहो यो, भुकम्पले क्षतविक्षत बनाए पनि निर्माणको केही झलकहरु देख्दा लाग्छ हाम्रो कान्तिपुरीले छिट्टै मुहार फेर्नेछ । अलिकति उत्तर तिर लाग्दा पुग्न सकिने ठमेल बजार जहाँ रंगीन दुनिया दिनरात नै चलिरहेको हुन्छ, विदेशी पर्यटकको पहिलो गन्तव्य पनि हो यो । त्यस्तै, पूर्वतिरको वीर अस्पतालजसले इतिहास र वर्तमानलाई बोकेर बसेको छ । दक्षितिरको न्यूरोडको बजारले देशकै ठूलो व्यापारिक केन्द्रको प्रतिनिधित्व गर्दै आएको छ । तर त्यही वसन्तसुरबाट पश्चिमतिर लाग्दा अर्कै वातावरण देख्न सकिन्छ, त्यहाँ न त उत्तरतिरको जस्तो रंगीन दुनियाँ छ, न त पश्चिमतिरको जस्तो व्यापारिक दुनियाँ । यो क्षेत्र हो जसले गरिबहरुका पीडालाई बुझ्छ । शहरबाट नजिक भएपनि यो क्षेत्र महँगो छैन, जुनकुनै तबरबाटपनि । यस्तै स्थानले त बनाएको छ काठमाडौंलाई सबैको शहर ! यही वसन्तपुरबाट पश्चिमतिर लाग्दा एउटा गल्लीभित्र जहिलै भिड देखिन्छ, कहिलेकाँही त त्यहाँलाइन नै देखिन्छ, त्यो लाइन साँझ पर्दैजाँदा लम्बिँदै जान्छ । झट्ट हेर्दा शेयर भर्न बसिरहेको जस्तो देखिने त्यो लाइन वास्तवमा एकजना बुढाबाजेले बनाएको मःमःको लागि बसेको हो । मःमः बनाउने ती बाजेलाई सबैले ‘मःमः बाजे’ भन्छन् । ६० वर्ष पुगेका र अनुहारमा चाउरी पर्दै गरेका ‘मःमःबाजे’को वास्तविक नाम भने बुद्धिबहादुर बलामी हो । २५ वर्ष भइसकेछ, उनले पसल चलाउन थालेको तर अहिले उनको एउटा परिचय बनेको छ ‘मःमः बाजे’को । ‘मःमः बाजे’नभन्नेहरुले पनि काठमाडौंकै सबैभन्दा सस्तो मःमः पाइने स्थानको रुपमा चिन्छन् उनको पसललाई । हुनपनि त्यहाँ मात्र ३० रुपैंयामै एक प्लेट मःमः पाइन्छ । अलिक साना भएपनि उनले बनाएको मःमः एकदमै स्वादिलो हुन्छ । पसल पनि चिटिक्क परेको सफा देखिन्छ । मकवानपुरको चित्लाङबाट काठमाडौं आएका रहेछन् उनी । उनकी श्रीमती भने दोलखाकी रहिछन् । आफ्नो दाजुको चिनजानको आधारमा आफूहरु वैवाहिक सम्बन्धमा जोडिएको उनले भेघाटका क्रममा बताए । तर बिहे गरेको कति साल भयो उनलाई ठ्याक्कै थाहा छैन । २ छोरा र १ छोरीसमेत रहेका उनको यही पसलले सबैको जीविका धान्दै आएका छन् । बिहानै उठ्नु, बजार गएर मःमःका लागिचाहिने सब्जीहरु किन्नु, त्यसलाई घरमा ल्याएर काटेर तयारी गर्नु, पिठो मुछेर तयार गर्नु र मध्यान्ह पछि मःमःबनाएर बेच्नु उनको दैनिकी रहेछ । त्यसैले उनको पसल दिउँसो १ बजेदेखि मात्र खुल्छ । बिहान भने वसन्तपुरस्थित आफ्नै घरमा हुन्छन् ती दम्पत्ति, तर प्रायःजसो व्यस्त नै हुन्छन् । जति साँझ पर्दै गयो उनको व्यस्तता झन् बढ्दै जान्छ । साँझसम्म मःमः बेच्दा उनी थकित त हुन्छन् नै सन्तुष्ठ पनि हुन्छन्, तर खासै लेखपढ नभएका उनीहरुले कहिल्यै कति नाफा भयो हिसाब राखेका छैनन्, तर ५÷६ जनाको परिवार पाल्न उनीहरुलाई खासै समस्या छैन । अरुले एउटै प्लेटमा धेरै नाफा खाने भएपनि आफूहरुले कम नाफा खाएर, धेरैको सेवा गरेर उनीहरुले जत्तिकै कमाई गर्न सकेकोमा चाहिँ उनीहरुमा थोरै गर्व रहेछ किनकी ग्राहकलाई उनले सेवा दिएका छन्, खुसी बनाएका छन् । उनको पसलमा पहिले सस्तो पाइन्छ भनेर आउँथ, अहिले मीठो पाइन्छ भनेर पनि आउन थालेका छन्, यसैले उनको पसलले समेट्न सकेको छ सबैलाई । उनको पसलमा आउनेमध्ये कसैले एक प्लेट खान्छन्, कसैले ३÷४ प्लेट, तर सबैले मीठो मानेर खान्छन् । पैसा तिर्दा कसैमा पनि असन्तुष्टिको भाव झल्कँदैन, त्यसैमा उनले आफ्नो जीवनको सार्थकता पाउँछन् सायद । सस्तो मःमः बेचेर सबैको कल्याण गर्दै आएका मःमः बाजेको आफ्नो पीडा भने सुनिसाध्य छैन । उनको पीडा सुन्दा लाग्छ, उनले आफ्नो पीडालाई मुजा पर्दै गएका अनुहारका छाला भित्र लुकाएर बाहिर हाँसिरहेका छन्, हँसाइरहेका छन् । चित्लाङबाट काठमाडौं झरेको, पेट पाल्नकै लागि भारी बोकेको, भारी बोक्दा बोक्दै खुट्टा भाँचिएर स्टिल हालेर हिँड्नुपरेको, भारी बोक्न नसकेपछि महिनमाको १० रुपैंयामा भाँडा माझ्न थालेको, त्यही क्रममा दुर्घटना हुँदा हातको एउटा औंलो काट्नु परेको, ठेलागाडामा व्यापार गर्दा महानगरपालिकाबाट दिनदिनै लखेटिएको, कतिपटक सामान नै जफत गरेर लगिएका ेदेखि अहिलेको मःमः पसल सुरु गरेको कहानीसम्म आइपुग्दा जो कोहीका पनि आँखा रसाउँछन्, र उनीहरुले बुझ्छन् गरिबहरुको संघर्षको यात्रा कहाँबाट सुरु हुन्छ, कहाँपुग्छ र कहाँ गएर टुङ्गिन्छ? अरुसँग खुलेर कुरा गर्नै नचाहाने उनको स्वभावले जोकोहीलाई उनको नजिकल्याउँदैन । कसैले त उनको स्वभावलाई गाली समेत गर्छन् । तर, जीवनका सबै वेदनाहरु कहाँ ओकलिन्छन् र ? मानिसका व्यवहारले उसको जीवनलाई हरपल अथ्र्याइरहेको हुन्छ, त्यसलाई बुझ्न मात्र सक्नुपर्छ । जीवनलाई कुनै शब्दद्धारा परिभाषित गर्न नसक्ने उनीसँगको छोटो बसाईँले हामीलाई सिकायो कि जीवन आरोह अवरोहको एउटा चक्र हो जसलाई भोग्नुपर्छ, भोग्नैपर्छ ।
सभापति देउवाले कहाँबाट पैसा ल्याउनुहुन्छ मलार्इ थाहा हुँदैन-काेषाध्यक्ष सीतादेवी यादव
सीतादेवी यादव,कोषाध्यक्ष–नेपाली काँग्रेस कोषाध्यक्षको हैसियतले पार्टी सञ्चालनमा तपाईको अढाई वर्षको अनुभव कस्तो रह्यो ? एक दमै राम्रो भयो । पार्टीमा पहिलो पटक म कोषाध्यक्ष भएको, धेरै कुराको अनुभव भयो, धेरै कुरा सिकेँ । के सिक्नुभयो ? कोष कसरी आउछ, कुन कुन काममा खर्च गर्ने, कसरी खर्च गर्ने भन्ने सिकेँ । पैसा पार्टीमा कहाँबाट आउदो रहेछ ? हाम्रो पाटीमा ५ लाख क्रियाशिल सदस्य हुनुहुन्छ । प्रत्येक सदस्यले वार्षिक १०० रुपैयाँ दिनुहुन्छ । क्रियाशिल सदस्यको नविकरण शुल्क, प्रतिनिधिसभाको सांसद, प्रदेश सभा सदस्यको लेबी, शुभेच्छुक दाताबाट आएको पैसाले नै हाम्रो कोष सञ्चालन हुन्छ । क्रियाशिल सदस्यबाट आएको शुल्क जम्मा ५ करोड हुँदो रहेछ । पार्टी सञ्चालन हुन एक वर्षमा कति पैसा लाग्दो रहेछ ? हाम्रो आन्तरिक हिसावकिताव भईरहेको छ । लेखापरिक्षक नियुक्त भईसकेको छ । उहाँहरुले हिसाव किताव निकाल्दै हुनुहुन्छ । त्यो हिसाव केही दिनमा तयार हुन्छ । त्याे हिसाव पहिला मलार्इ अाउँछ । त्यसपछि सबै हिसाव महासमितिको बैठकमा पेश गर्छु । त्यसपछि सबै हिसाव वाहिर आउँछु । शुल्क, लेबी, चन्दा गरेर कोषमा कति रकम उठ्छ वर्षमा ? आउँछ, जान्छ, यसको ठेगान नै हुँदैन । कर्मचारी खर्च महिनाको ७ लाख जति लाख्छ । बिजुली, पानी, नास्ता चाहियो मिटिङ चलेको बेलामा । टेलिफोन खर्च भयो, इन्टरनेट खर्च भयो । जम्मा संकलन कति हुन्छ ? ६३ जना सांसदको लेबि हुन्छ । क्रियाशित सदस्यबाट आउँछ । कहिलेकहीँ नपुगेको पैसा हाम्रो सभापतिले व्यवस्थापन गर्नुहुन्छ । सभापतिले कहाँबाट पैसा ल्याउनुहुन्छ ? त्यो त मलाई थाहा छैन । तर घटेको बेलामा उहाँले नै मिलाउनुहुन्छ । अहिले त कोषबाट चलिरहेको छ । घरको कोष चलाउन र पार्टीको कोष चलाउन कुन सजिलो, कुन गाह्रो ? घरको कोष चलाउन सजिलो हुन्छ, म अनाहक खर्च गर्दिन । तर पार्टीको कोषमा कतिपय खर्चमा मलाई मन नपरे पनि दिनुपर्छ । जस्ताे केमा मन परेन र केमा दिनु पर्याे ? याे हाम्राे पार्टीभित्रकाे कुरा हाे । तर कसैले ल्याएकाे र मन नपरेकाे ठाउँमा पनि खर्च गर्नुपर्छ । खर्च गर्नु पर्याे भनेर प्रस्ताव अाएकाे तर खर्छ गर्न तपार्इले नमानेकाे उदाहरण पनि छन् ? धेरै छन् । मैले पार्टीकाे काेषलार्इ व्यवस्थित, पारदर्शी र मितव्यायी बनाउन धेरै काेशिष गरिरहेकाे छु । तर अहिलेसम्म त्याे भएकाे छैन । काेसिष जारी राखेकाे छु । एउटा दुर्इटा उदाहरणा दिनु न यस्ताे यस्ताे प्रस्ताव अाएका थिए, मैले राेकिदिए ? छाेड्नु न । तपार्इहरूलार्इ थाहा नै छ याे हाम्रा पार्टीकाे अान्तरिक कुरा हाे । मैले धेरै कुरा राेकेकाे छु, मलार्इ मन परेन । मन नपरेकाे कुरा गर्दिन । अनावश्यक खर्च गर्न दिन्न । किनकी याे काेषमा हाम्रा ५ लाख साथीकाे पैसा छ । यसलार्इ अनावश्यक खर्च हुन नदिने मेराे अात्मामा छ । त्याे भन्न मिल्दैन ? मिल्दैन । नेपाली काँग्रस जनताकाे पार्टी हाे भने मैले यस्ताे गरेकाे छु भनेर जनतालार्इ भन्नु पनि पर्याे नि ? याे पार्टीकाे कुरा हाे । महासमितिकाे बैठकमा भन्छु । अहिले भन्दिन । बारम्बार भन्नु पनि राम्राे हाेइन, मैले पार्टीकाे काेषलार्इ व्यवस्थित, मितव्यही र पारदर्शी बनाउने प्रयास भइरहेकाे छ । लेखापरिक्षण वार्षिक रूपमा हुनुपर्ने हाेइन ? हाे, वार्षिक रूपमा नै भइरहेछ । तर वाहिर त ल्याउनु भएकाे छैन ? अब ल्याउँछु । म जुन दिन काेषाध्यक्ष भए त्यसपछिकाे सबै हिसाव महासमितिमा पेस गर्छु । त्यतिबेला काेषमा कति पैसा थियाे ? अहिले कति छ ? कति अम्दानी भयाे ? कति खर्च भयाे ? अायव्याय सबै पेस गर्छु । तपार्इ १२ कक्षा मात्र पढेकाे मान्छे, यात्राे पार्टीकाे हिसाव किताव राख्न गाह्रा भएकाे छैन ? छैन । सजिलाे छ । याे शिर्षकमा यति खर्च हुन्छ, याे शिर्षकमा यति खर्च हुन्छ ? यसरी खर्च गर्नुपर्छ । त्याे मैले बुझेकाे छु, गाह्राे छैन । पार्टीमा एकाउन्टेट छ, मुख्य सचिव छ, उनीहरूले हिसाव बनाउछन् । तपार्इ १२ कक्षा मात्र पढेकाे मान्छे, तपार्इलार्इ अरूले अलमल्याएका छन् कि छैन ? अल्मल्याएकाे छैन, म बुझछु । तपार्इलार्इ एउटा मधेशकाे महिला, अर्काे महिला भएकाेले काेषाध्यक्ष देखाउनकाे लागि बनार्इएकाे कि तपार्इसँग अधिकार पनि छ ? त्यस्ताे कुरा नगर्नु न । मलार्इ साथीहरूले भाेट दिएर जिताउनु भएकाे, मसँग अधिकार छ । मलार्इ मेराे अधिकार प्रयाेग गर्नबाट कसैले पनि राेक्न सक्दैन । किन साेच्ने कि मलार्इ नामकाे मात्र काेषाध्यक्ष बनार्इएकाे छ ? अधिकार छैन । मैले मेराे अधिकार प्रयाेग गरेकाे छ । मेराे काम, कर्तव्य, अधिकार कसैले खाेसेकाे छैन । (बीबीसी नेपालीसँगमा प्रसारित)
विल्डिंग एन्ड कन्स्ट्रक्सन एक्स्पोमा अबलोकनकर्ताको भीड, तीन लाखमै घर बनाइदिने अफर
काठमाडौं । राजधानीको भृकुटीमण्डपस्थित प्रदर्शनी हलमा शुरु भएको ‘विल्डिंग एन्ड कन्स्ट्रक्सन एक्स्पो’ को दोस्रो दिन अबलोकनकर्ताको भीड बढेको छ । यस दिन ४० हजार जनाले मेला अबलोकन गरेको सहआयोजक ब्राण्डवर्थका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत मोहन गजुरेलले बताए । मेलाको यो दोश्रो संस्करण हो । मेला मंसिर ९ गतेसम्म सञ्चालन हुनेछ । मेलाको पहिलो दिन बिहीबार २५ हजार जनाले अबलोकन गरेका थिए । दुई दिनमा अवलोकनकर्ताको संख्या ६५ हजार नाघेको छ । मेलामा निर्माण सामग्रीका नविनतम प्रविधि, उत्पादनहरु, पेन्टस्, सिमेन्ट, फर्निचर, पाइप एन्ड फिटिंग्स्का स्टलहरुमा घर निर्माण गर्न चाहने अबलोकनकर्ताको भिड लागेको थियो । मेलामा क्षमादेवी विल्डिंग मेटेरियल्स्ले प्रिफ्याबका घरहरु सस्तोमा बनाइ दिने योजना ल्याएको छ । कम्पनीले एउटा कोठा ३ लाख रुपैयाँमै निर्माण गरिदिने निर्देशक जयराम अर्यालले दावी गरे । हामीले वातावरणमैत्री सामग्रीबाट सस्तोमा घर बनाइ दिने योजना ल्याएका छौं, उनले भने, घर बनाउन नसक्नेलाई प्रिफ्याबका घर गुणस्तरीय र सस्तोमा बनाइ दिने छौं । मेलामा पाइप एण्ड फिटिंग्सबीच पनि निकै प्रतिस्पर्धा छ । मेलामा नेपाटप, आइटिपिएफ, पञ्चकन्या, मंगलम र मार्भल फ्लोगार्डलगायतका कम्पनीका पाइप तथा फिटिंग्स सामग्रीहरु छन् । केही बैंकले सुलभ दरमा घरकर्जा उपलब्ध गराउने गरी मेलामा स्टल राखेका छन् । राष्ट्रिय बाणिज्य बैंकले महालक्ष्मी घरकर्जा, एभरेष्ट बैंकले इविएल होम लोन, मुक्तिनाथ विकास बैंकले आवाश कर्जा योजना उपभोक्ताबीच ल्याएका छन् । मेलाकै अबसर पारेर बर्जर पेन्टस्ले आफ्नो मोवाइल एप पनि सार्बजनिक गरेको छ । मेलामा निर्माण क्षेत्रमा भित्रिएका नविनतम प्रविधिहरु प्रदर्शनमा राखिएका छन् । मेलामा ल्याण्ड एण्ड हाउजिङ कम्पनी, पेन्ट्स्, इन्टेरियर डिजाइनर, सिमेन्ट उत्पादक, फर्निचर एण्ड फर्निसिङ, स्टिल, ईटा तथा मार्बल, विद्युतीय समग्री, बैंक तथा वित्तीय संस्था, बीमा, सौर्य ऊर्जालगायतको १ सयभन्दा बढी स्टल छन् । मेलामा घर निर्माण गर्ने सामग्रीका साथै सुरक्षित आवास निर्माण गर्ने तरिकाबारे अबलोकनकर्तालाई सल्लाहसमेत उपलब्ध गराउने गजुरेलले बताए । इन्जिनियर, आर्किटेक्ट, डिजाइनर, निर्माण व्यवसायी, निर्माण सामाग्री उत्पादक तथा बिक्रेता लगायत सबै सरोकारवाला पक्षलाई एकै ठाउँमा ल्याएर सुरक्षित र दिगो आवास निर्माणबारे सूचना दिने उद्दश्यले मेला आयोजना गरिएको हो । मेलामा दैनिक रुपमा सेमिनारसमेत आयोजना गरिदै आएको छ । मेलामा शुक्रबार हरित निर्माण बारे छलफल भएको थियो । शनिबार निर्माणको गुणस्तर र उत्कृष्ट अभ्यासबारे दिउसो १ बजेदेखि डेढ घन्टा प्राविधिक छलफल हुने छ । युथ कम्युनिटी फर नेप्लिज कन्ट्याक्टर्स (वाइसिएनसी) को मुख्य आयोजनामा भएको मेलाको सहआयोजकमा नेपाल इन्जिनियर्स एसोसिएसन, सोसाइटी अफ नेप्लिज आर्किटेक्ट, सोसाइटी अफ कन्सल्टिंङ आर्किटेक्चरल एन्ड इन्जिनियरिंग फर्म र ब्राण्डवर्थ प्राली रहेका छन् । मेलाको मुख्य प्रायोजक अर्घाखाँची सिमेन्ट, पेन्ट्स् पार्टनर बर्जर पेन्ट्स् र प्रायोजक क्षमादेवी बिल्डिङ् मेटेरियल्स् रहेको छ । मेलालाई निर्माण व्यवसायीको छाता संगठन नेपाल निर्माण व्यवसायी महासंघले सहयोग गरेको छ । मंसिर ६ गतेदेखि ४ दिनसम्म दैनिक बिहान १० बजेदेखि साँझ ६ बजेसम्म मेलाको अवलोकन गर्न सकिनेछ । मेलास्थलमा निशुल्क प्रवेशको व्यवस्था छ ।
सांग्रिला डेभलपमेन्ट बैंकको ८ लाख कित्ता बोनस सेयर नेप्सेमा सूचिकृत
काठमाडौं । शुक्रबार मात्र सांग्रिला डेभलपमेन्ट बैंक लिमिटेडको बोनस सेयर नेप्सेमा सूचिकृत भएको छ । बैंकको ६ लाख ११ हजार ३०४ कित्ता सेयर नेप्सेमा सूचिकृत भएको हो । काठमाडौंको बालुवाटारमा केन्द्रिय कार्यालय रहेको यस कम्पनीको चुक्ता पूँजी २ अर्ब ५० करोड रुपैयाँ रहेको छ । पछिल्लो समय कम्पनीको सेयर प्रतिकित्ता १४२ रुपैयाँमा किनबेच भएको छ ।
आई लभ मेकअप!!!
काठमाडौं। सुन्धाराको सिभिल मलमा रहेको अन्तर्राष्ट्रिय मेकअप ब्रान्डहरु पाइने एकमात्र प्रिटीक्लिकको स्टोरमा आज लागेको ब्ल्याक फ्राईडे सेलमा मेकअपको सामाग्री छान्दै महिलाहरु। स्टोरलाई भीड थाम्न हम्मे हम्मे परेको थियो। स्टोरले मेकअप सामाग्रीमा ४० प्रतिशत छुट दिएको थियो। तस्विर- डोमी शेर्पा तस्विर- डोमी शेर्पा तस्विर- डोमी शेर्पा तस्विर- डोमी शेर्पा
एनआईसी एशिया बैंकद्धारा कर्जा सम्बन्धि अन्तरक्रिया कार्यक्रम सम्पन्न
काठमाडाैं । तेह्रथुमको म्याग्लुङ्ग बजारमा नेपाल बैंकर्सको आयोजना तथा एनआईसी एशिया बैंकको सहकार्यमा अन्तरक्रिया कार्यक्रम सम्पन्न भएको छ । बैंकले नेपाल राष्ट्र बैंकका डेपुटी गर्भनरको प्रमुख आथित्यतामा वित्तीय साक्षरता तथा सहुलियत कर्जा सम्बन्धि अन्तरक्रिया कार्यक्रम सम्पन्न गरेकाे हाे । वासलात आकार २१० अर्ब बढी रहेको बैंकले प्रदान गर्ने कर्जा सम्पूर्ण नेपाली नागरिकले सहज रुपमा प्राप्त गर्न राष्ट्रको उत्पादकत्व अभिवृद्धि गरीबीका रेखामुनीको जीवन स्तर उकास्ने उद्देश्यले उक्त कार्यक्रम संचालनमा ल्याइएको हो । २०७५/०७६ को बजेट विनियोजन पछि शिक्षित युवा स्वरोजगार भन्ने अभियानका साथ कृषि, पशुपालन एवंम आवास निर्माणका विषयलाई लिएर बैंकले म्याग्लुङ्ग तीन जना ग्राहकलाई व्यवसायिक कृषि परियोजना अन्तर्गत सहुलियत कर्जा प्रदान गरेको छ । उक्त कार्यक्रममा प्रमुख अतिथी शिवाकोटीले ग्रामिण क्षेत्रका आमसर्वसाधारण जनतालाई वित्तीय साक्षरता एवंम सहुलियत कर्जाको बारे जानकारी गराएका छन् । नेपाल बैंकर्सका अध्यक्ष ज्ञानेन्द्र ढुङ्गगाना उक्त कार्यक्रममा बोल्दै नेपाल सरकारले यस्तो विषयमा चासो दिएमा बैंकिङ्ग क्षेत्रबाट पूर्णरुपमा सहयोग गर्ने जनाएका छन् ।
२४०० परिवारलाई लालपूर्जा वितरण गर्दै, अव्यवस्थित स्थानीयवासीलाई व्यवस्थित बनाउने
अत्तरिया । राष्ट्रिय आवास कम्पनीले कैलाली र कञ्चनपुरमा बसोवास गर्दै आएका दुई हजार ४०० घरपरिवारलाई लालपूर्जा वितरण गर्ने भएको छ । साविकको नेपाल पुनर्वास कम्पनीले वितरण गरी बाँकी रहेका जग्गा भोगचलन गर्दै आएका अव्यवस्थित स्थानीयवासीलाई व्यवस्थित गर्न लालपूर्जा वितरण गर्ने भएको हो । राष्ट्रिय आवास कम्पनीका अध्यक्ष मोहन चौधरीका अनुसार कैलालीको जुगेडामा बसेका चार सय र कञ्चनपुरको दक्षिणी क्षेत्रमा बसोवास गर्दै आएका दुई हजार गरी दुई हजार ४०० घरपरिवारलाई लालपूर्जा वितरण प्रक्रिया अघि बढाइएको छ । कम्पनी सञ्चालक समितिले फुटकर जग्गा बिक्रीवितरण सम्बन्धी विनियमावली २०६९ मा दोस्रो संशोधन गर्नुपर्ने देखिएको थियो । मस्यौदा स्वीकृतिका लागि शहरी विकास मन्त्रालयमा पेश गरी मन्त्रालयबाट परिमार्जनसहित मन्त्रिपरिषद्बाट गत भदौ ३१ गते दोस्रो संशोधन स्वीकृत भएसँगै लालपूर्जा वितरण कार्य अघि बढाउने बाटो खुलेको कम्पनीका अध्यक्ष चौधरीले बताए । कञ्चनपुरको त्रिभुवनबस्ती क्षेत्रमा ३४४, परासन क्षेत्रमा ५७०, वाइसेविचवामा २० बिगाहा गरी कूल ९३६ बिगाहा १८ धुर जग्गामा बसोवास गर्दै आएका घरपरिवारलाई पूर्जा वितरण गर्न आवश्यक तयारी अघि बढाइएको उनले जानकारी दिए । जग्गा उपलब्ध गराउँदा भोगकर्तालाई मालपोतको न्यूनतम शुल्क लिने, भूमिहीन, सुकुमवासी तथा विपन्न परिवारका सदस्यलाई मालपोत रजिष्ट्रेशन प्रयोजनका लागि कायम गरिएको न्यूनतम मूल्यमा २५ देखि ७५ प्रतिशतसम्म छूटको प्रावधान रहेको जनाइएको छ । जग्गा बिक्रीबाट उठेको रकमको २० प्रतिशत रकम सम्बन्धित गाउँपालिका तथा नगरपालिकाको सिफारिसमा विकास निर्माणमा लगाइने प्रावधानसमेत रहेको कम्पनी सचिव अश्विनी खड्काले बताए। रासस
