प्रदेश र केन्द्र सरकारबाट जोखिम न्युनिकरण गर्नको लागि कुनै पनि सहयोग मिलेको छैन – उपप्रमुख राई

विश्वव्यापी महामारीका रूपमा फैलिएको कोरोना संक्रमणको नियन्त्रणका लागि षडानन्द नगरपालिका कम्मर कसेर लागिपरेको छ । नयाँ भेरियन्टसहितको दोस्रो लहरको कोभिड–१९ संक्रमण तीव्ररूपमा फैलिइरहँदा नगरपालिकाको सक्रियता पनि प्रशंसनीय एवं प्रभावकारी देखिएको छ । पालिकामा कोरोनाको संक्रमण दर उच्च भई संक्रमितको संख्या दिन प्रतिदिन बढ्दो छ । यस्तो अवस्थामा नगरपालिकाले कोभिड–१९ सङ्कट रोकथाम, नियन्त्रण तथा व्यवस्थापनका लागि कसरी प्रयास गरिरहेको छ, अस्पतालमा अक्सिजन तथा स्वास्थ्य सामग्रीको अभाव हुन नदिन नगरपालिकाले कसरी काम गरिरहेको छ भन्ने लगायतका विषयमा सो नगरपालिकाकी उप–प्रमुख मेरिका राईसँग विकासन्युजका लागि राजिब न्यौपानेले कुराकानी गरेका छन् । नगरपालिकामा कोरोनाको संक्रमण दिन प्रति बढ्दो छ, जोखिम न्यूनिकरण गर्नको लागि के कसरी काम गर्दै हुनुहुन्छ ? अन्य ठाउँमाजस्तै हाम्रो पालिकामा पनि कोरोनाको प्रभाव बढ्दो छ । विश्व महामारीका रूपमा फैलिएको कोरोना भाइरसको संक्रमण तीव्र रूपमा फैलिरहेको समयमा नगरपालिकाले १४ बेडको आइसोलेसन कक्ष तयार पारेको छ । आवश्यक परेमा आइसोलेसन कक्ष बढाउने तयारी पनि गरेका छौं । स्वास्थ्यकर्मीको अभावले हालसम्म संक्रमितलाई पालिकाले बनाएको आइसोलेसनमा राखेका छैनौं । अहिले तत्काल भने संक्रमित भएका नागरिकलाई अन्यत्रै लगेर राख्ने व्यवस्था मिलाएका छौं । नगरपालिकाको केन्द्रमा १५ शैयाको अस्पताल रहेको थियो तरपनि हालसम्म त्यो अस्पताल सञ्चालनमा आएको छैन । त्यहि अस्पतालमा नै कोरोनाका बिरामीहरूलाई राख्ने योजना रहेको छ । पालिकामा स्वास्थ्य सम्बन्धी मापदण्ड अपनाएर नै काम गरिरहेका छौं भने नागरिकलाई स्वास्थ्य मापदण्ड अपनाउन अपिल गरेका छौं । पालिकामा भेन्टिलेटरको अभाव छ । कोरोनासँग अन्तरसम्बन्धित लक्षण देखिएका बिरामीहरूलाई निःशुल्क पीसीआर गर्ने व्यवस्था मिलाएका छौं । पालिकामा पीसीआर गर्नका लागि ल्याब छैन तर स्वाब संकलन गरी पीसीआरको लागि नजिकैको धनकुटा जिल्लामा लगेर चेक गर्ने व्यवस्था मिलाएका छौं । नगरपालिकाले कोभिड रोकथाम र नियन्त्रणका लागि सम्भव भएसम्म सम्पूर्ण प्रयास जारी राखेर नै काम गरी रहेका छौं । यो समयमा कोभिड विरुद्ध लड्न सबै पक्षबिच सहकार्य हुन जरुरी छ । दोस्रो लहरको रूपमा फैलिएको कोभिडको संक्रमणबाट बच्नु र बचाउनु हामी सबैको अहिलेको प्रमुख जिम्मेवारी पनि हो । नागरिकलाई कोरोना संक्रमण हुन नदिनको लागि सचेतनाका विभिन्न कार्यक्रमहरू पनि सञ्चालन गरेका छौं । पालिकाका धेरैभन्दा धेरै कोरोना संक्रमितहरु होम आइसोलेसनमा बसेका छन् । आइसोलेसनमा बसेका नागरिकहरूको स्वास्थ्य अवस्था पनि बुझिरहेका छौं । हामीले मास क्वारेन्टिनलाई भन्दा होम क्वारेन्टिनलाई नै जोड दिएका छौं । कोरोना संक्रमण भएका र स्वास्थ्यमा समस्या भएका नागरिकलाई मात्र पालिकाले बनाएको आइसोलेसन कक्षमा राख्ने व्यवस्था मिलाएका छौं भने कोभिडको संक्रमण देखिएका तर उनीहरूको स्वास्थ्य सामान्य छ भने होम आइसोलेसनमै सुरक्षित बस्नको लागि आग्रह गरेका छौं । होम आइसोलेसनमा बस्ने नागरिकहरूलाई सामान्य मेडिकल प्याकेज किट दिने गरेका छौं । इरखुवा खोला हाइड्रोपावरमा काम गर्ने धेरै कामदारहरूलाई कोरोना संक्रमण भएको छ । कम्पनीले उनीहरुलाई इटहरी लगेर स्वास्थ्य अवस्थाको ख्याल गरिरहेको छ । हाइड्रोपावरबाट गाउँ नजिकै रहेको हुँदा गाउँका धेरै नागरिकहरू पनि कोरोना संक्रमित भएका छन् । पालिकाको आफ्नो एम्बुलेन्स छैन । एम्बुलेन्स नभएको कारण पालिकाले नै एउटा गाडी हायर गरी एम्बुलेन्सको रूपमा प्रयोग गरेको छ । पालिकाबाट अन्य जिल्लासँग जोडने सडकको मोटरेबल पुल नभएको कारण समस्या पनि भइरहेको छ । संखुवासभा र पालिका जोड्ने फेरी सञ्चालनामा छ तर बर्खाको समयमा यो फेरी पनि सञ्चालन हुन सक्दैन । पालिकाका कोरोना संक्रमितहरुलाई खाँदवारी नगरपालिकाले सञ्चालन गरेको आइसोलेसन कक्षमा राखेका छौं । चाहेर पनि हामीले एम्बुलेन्स निःशुल्क गर्न सकेका छैनौं बरु अस्पतालले तोकेको दरमा नगरपालिकाले केही सहुलियत दिएर रकम तोकेका छौं । बिरामीलाई एम्बुलेन्स आवश्यक परेको खण्डमा पालिकाले हायर गरेको गाडीलाई तुरुन्तै पठाउने व्यवस्था मिलाएका छौं । नगरपालिकाको अस्पतालमा स्वास्थ्य सामाग्रीको अभाव छ कि छैन ? हाम्रो प्राथमिकता सकेसम्म आइसोलेसन कक्षमा अक्सिजनको व्यवस्था गर्नुपर्छ भन्ने हो । पालिकामा हाल अक्सिजन तथा सिलिण्डरको अभाव छ । त्यसैगरी स्वास्थ्य जनशक्तिको पनि अभाव छ । वडा नं. १ मा स्वास्थ्य सामग्रीको अभाव रहेको छ । कोभिडको लागि भनिएको औषधीको पनि अभाव नै छ । नगरपालिकाको सबै वडामा स्वास्थ्य संस्था रहेका छन् । औषधी खरिद गरी ल्याउने क्रममा पनि छौं । पालिकामा १४ ओटा मात्र अक्सिजन सिलिण्डर छन् । यति अक्सिजनले मात्र पालिकामा नपुग्ने अवस्था छ । आम नागरिकले हाल निषेधाज्ञालाई कसरी लिएका छन् अनि नागरिकहरूबाट चाहिँ के कस्तो सहयोग मिलेको छ नि ? गत वर्षको तुलनामा यस पल्टको महामारीमा नागरिकहरू आफैं सचेत हुनुभएको छ । पहिलेको तुलनामा हालको निषेधाज्ञामा पूर्ण रूपमा जनताको सहयोग मिलेको छ । तीव्र गतिमा फैलिरहेको नयाँ भेरियन्टकोे कोरोना भाइरसले पालिकाका धेरै मानिसहरूको स्वास्थ्यमा समस्या पारेको छ । अहिलेको स्थितिमा सरकारलाई पूर्ण सहयोग गर्नुपर्छ भनेर आम नागरिकले निषेधाज्ञालाई पूर्ण पालना गरेका छन् । उनीहरूलाई हामीले सकेसम्म भिडभाड नगरौं भनेका छौं । पालिकाको अत्यावश्यक बाहेकका सबै सेवा बन्द गरेका छौं भने सबै नागरिकलाई स्वास्थ्य मापदण्ड अपनाउनको लागि अपिल गरेका छौं । ज्याला मजदुरी गर्न मानिसहरूलाई समस्या छ । कोभिड रोकथाम र नियन्त्रणका लागि सम्पूर्ण नगरबासी सहित आम जनसमुदायबाट साथ, सहयोग मिलेकै छ । पालिकामा प्रवेश गर्दा मास्क तथा स्यानिटाइजरको प्रयोग अनिवार्य गरेका छौं । संक्रमण विस्तार रोक्न बजार, विद्यालय, विभिन्न संघसंस्थाहरूमा भिडभाड कम गर्न पनि आग्रह गरेका छौं । कोरोनाको दोस्रो लहर सुरु भएसँगै पालिकाले सचेतनाका विभिन्न सूचनाहरू प्रकाशन गरिरहेको छ । पालिकाको धेरै नागरिकहरूलाई कोभिडसँग सम्बन्धित लक्षण देखिएको छ, तर पीसीआर गर्न ढिला भएको भन्ने सुनिन्छ, किन यस्तो भएको होला ? भाइरल ज्वरोको मौसम भएको कारणले पालिकाको धेरै नागरिकहरूलाई कोभिडसँग सम्बन्धित लक्षण देखिएको हो । कोभिडसँग अन्तरसम्बन्धित लक्षण देखिएका धेरै नागरिकहरूको चाहना पीसीआर गर्ने छ । सबैलाई पीसीआर गर्न सक्ने अवस्था पनि छैन । पीसीआर गर्नको लागि पालिकामा ल्याब छैन । ल्याब अभावको कारण धनकुटा पुग्नुपर्ने अवस्था छ । यो रोग नियन्त्रण गर्नको लागि हामी सबै लागी परेका छौं । पालिकाले समेत संस्थागत आइसोलेसन, स्वाब सङ्कलन तथा संक्रमणबाट समुदायलाई जोगाउन आवश्यक विभिन्न गतिविधिहरू गरिरहेको छ । हरेक वडाका संक्रमितको अवस्था बुझ्न र जनस्वास्थ्यका मापदण्डको पालनामा ध्यान दिएका छौं । कोरोनाको लक्षण देखिएका बिरामीको उपचारका लागि समुदायस्तरबाट सहयोग जुटेको छ भने जनप्रतिनिधिसमेत निरन्तर खटिनुभएको छ । संक्रमण फैलिएको बस्तीमा कोरोना परीक्षणको दायरालाई फराकिलो पारेर काम गरिरहेका छौं । चिकित्सक तथा जनप्रतिनिधिहरु खटिरहनु भएको छ । कोरोनासँग अन्तरसम्बन्धित लक्षण देखिएका नागरिकहरूले वडाका जनप्रतिनिधि र स्वास्थ्यकर्मीहरुसँग परामर्श लिई उनीहरूको नाम संकलन भएपछि पीसीआरको टोलिबाट पीसीआर गर्ने व्यवस्था मिलाएका छौं । बर्खायाम भएको कारण पनि समस्या भइरहेको छ । प्रदेश र केन्द्र सरकारबाट जोखिम न्युनिकरण गर्नको लागि के कस्तो सहयोग मिलेको छ नि ? प्रदेश र केन्द्र सरकारबाट जोखिम न्युनिकरण गर्नको लागि कुनै पनि सहयोग मिलेको छैन । हामीले पटकपटक आर्थिक सहयोगको लागि अपिल गरेका छौं । कोरोना रोकथाम र नियन्त्रणको लागि जति बजेट हुर्नुपर्ने थियो त्यति बजेट छैन । सामान्यतया हामीले विपद् व्यवस्थापनको लागि बजेट छुट्याएका थियौं, त्यसबाट नै महामारी नियन्त्रणको लागि खर्च गरिरहेका छौं । कोरोना महामारीले नगरपालिकाको कामकाजमा कस्तो असर पुर्याएको छ ? कोरोना महामारीले नगरपालिकाको सम्पूर्ण कामकाजमा ठुलो असर पुर्याएको छ । विकास निर्माणको धेरै योजनाहरू सकिएका थिए तथा भुक्तानीको चरण सञ्चालन भइरहेको थियो । कार्यालयहरु बन्द भएपछि कामदारहरु मारमा परेका छन् । टेण्डर तथा सानातिना तालिमका कामहरू रोकिएका छन् । तथापि आफू सुरक्षित भएर हामीले जनतालाई दिने सेवा दिइरहेका छौं । मानिसहरु जहाँ भिडभाड गर्थे ती ठाउँहरू मात्र बन्द गरेका छौं । नगरवासीको लागि नगरपालिकाले कुनै राहतका कार्यक्रमहरू ल्याएको छ कि छैन त ? हाम्रो पालिकामा धेरैजसो क्षेत्र ग्रामीण छ । यहाँका धेरै नागरिकहरूले कृषि पेशा अँगाल्दै आएका छन् । गत वर्ष हामीले राहतका कार्यक्रमहरू ल्याएका थियौं, तर यो कोरोना महामरिमा कुनै पनि राहतका कार्यक्रमहरू ल्याउन सकेका छैनौं । राहत वितरण गरिहाल्नु पर्ने अवस्था पनि छैन । स्थानीय सरकारले सुरुबाट नै कोरोना नियन्त्रण गर्नमा पहल नगरेको भन्दै आरोप लाग्दै आएको छ नि, यसमा तपाईंको धारणा के छ ? यस्तो किसिमको महामारी आउँछ भनेर हामीले कल्पना गरेका थिएनौं । यो महामारी नियन्त्रण गर्नको लागि हामीले कुनैपनि बजेट छुट्याएका थिएनौं । सामान्य विपद् बजेट भनेर छुट्याएका थियौं । जबसम्म जनता सचेत रहँदैनन् तबसम्म स्थानीय तहको नेतृत्वले मात्र केही हुँदैन । हामीले गरेको कुरामा नागरिकले चासो र समर्थन दिए भने काम गर्न पनि सजिलो हुन्छ । त्यसैले स्थानीय सरकारले नै कोभिड नियन्त्रण गर्नमा पहल गरेन भन्न पाइँदैन । जनताको आवश्यकता र चहना दिन प्रतिदिन बद्दै जान्छ । ब्यक्तिगत विकासभन्दा सामुहिक विकासमा बढि जोड दिएका छौं ।

केन्द्र र प्रदेशले सहयोग नगर्दा कोरोना नियन्त्रण गर्न गाह्रो भयोः उप–प्रमुख मगरसँगकाे कुराकानी

विश्व महामारीका रूपमा फैलिएको कोरोना भाइरसको कारण नेपालगञ्ज उप–महानगरपालिका सङ्कटलाई परास्त गर्न लागि परेको छ । खुल्ला सिमाना भएको कारण उप–महानगरपालिकामा कोरोनाको संक्रमण दर उच्च छ भने मृतकको संख्या पनि दिनप्रतिदिन बढ्दैछ । नेपालगन्ज उप–महानगरपालिकाले कोभिड–१९ सङ्कट रोकथाम, नियन्त्रण र व्यवस्थापनका लागि कसरी प्रयास गरी रहेको छ, अस्पतालमा अक्सिजन अभाव हुन नदिन उप–महानगरपालिकाले कसरी काम गरिरहेको छ भन्ने लगायतका विषयमा सो उप–महानगरपालिकाकी उप–प्रमुख उमा थापा मगरसँग विकासन्युजका लागि राजिब न्यौपानेले गरेको कुराकानी । उप–महानगरपालिकामा कोरोनाको संक्रमण दिन प्रति बढ्दो छ, जोखिम न्यूनिकरण गर्नको लागि के कसरी काम गर्दै हुनु हुन्छ ? उप–महानगरपालिकाले कोभिड रोकथाम र नियन्त्रणका लागि सम्भव भएसम्म सम्पूर्ण प्रयास जारी राखेर नै काम गरी रहेका छौं । यो समयमा कोभिड विरुद्ध लड्न सबै पक्षबिच सहकार्य हुन जरुरी छ । दोस्रो लहरको रूपमा फैलिएको कोभिडको संक्रमणबाट बच्नु र बचाउनु हामी सबैको अहिलेको प्रमुख जिम्मेवारी पनि हो । नागरिकलाई कोरोना संक्रमण हुन नदिनको लागि सचेतनाका विभिन्न कार्यक्रमहरु पनि सञ्चालन गरका छौं । संक्रमण पालिकामा पनि दिन प्रतिदिन बढ्दै गएको छ । पालिकाका धेरै भन्दा धेरै कोरोना संक्रमितहरु होम आइसोलेसनमा बसेका छन् । आइसोलेसनमा बसेका नागरिकहरूको स्वास्थ्य बुझनको लागि स्वास्थ्यकर्मी सहित घरदैलो कार्यक्रम पनि गरेका छौं । उप–महानगरपालिकाले कोरोना संक्रमितहरुको अति निकट सम्पर्कमा आएका व्यक्तिहरूको पहिचान गरी परीक्षण गराउने काम पनि भइरको छ । कन्ट्याक्ट ट्रेसिङमार्फत संक्रमितको अति नजिकको सम्पर्कमा रहेका व्यक्तिहरूको पहिचान गरी परीक्षण गरिने भएको हो । नगरमा कन्ट्याक्ट ट्रेसिङ कार्यलाई थप प्रभावकारी र व्यवस्थित बनाउन लागि पनि हामीले जोड दिइरहेका छौं । नगरको अस्पतालहरूमा अक्सिजन अभाव हुन नदिन र अन्य उपचार व्यवस्थापनका लागि सहजिकरण पनि गरिका छौं । होम आइसोलेसनमा बसेका तर उसको स्वास्थ्यमा समस्या भयो भने अस्पताल पुर्याउनको लागि निःशुल्क एम्बुलेन्स सेवाको व्यवस्थापन गरेका छौं । होम आइसोलेसनमा बसेका कोभिड संक्रमितहरुलाई घरघरमा पुगेर मेडिसिन किट र हाईजिन किट उपलब्ध गराउँदै आएका छौं । कोरोना रोकथाम र नियन्त्रणका लागी वडा कार्यालयहरूको सक्रियता बढेको छ । बिरामीले बेड, अक्सिजन नपाएको खण्डमा यसलाई सहजिकराण पनि गर्दै आएका छौं । बन्दाबन्दीले बजारमा कालो बजारी नहोस् महङगाइ नबढेस् भनेर दैनिक अनुगमनको कामलाई पनि तीव्रता दिएका छौं । बजार अनुगमन कार्यलाई निषेधाज्ञाको समयमा पनि निरन्तरता दिइने योजना बनाएका छौं । उप–महानगरपालिकाले हाल वडा नं. १६ मा ह्वाईट हाउस र रामलिला मैदानस्थित तालिम केन्द्रमा आइसोलेसन केन्द्र सञ्चालन गरिरहेको छ । पछिल्लो समयमा बेड नपाउन जुन खालको भयाबय स्थिति छ तयसलाई सहजीकरण गर्नको लागि निःशुल्क अक्सिजन आइसोलेसन भेरी अस्पतालको प्रत्यक्ष निगरानीमा नेपालगन्जको रामलिला मैदानस्थित तालिम केन्द्रमा ५० सइयाको आइसोलेसन केन्द्र सञ्चालनमा आएको हो । भेरी अस्पतालको स्वास्थ्यकर्मीहरूको प्रत्यक्ष निगारनिरमा यो आइसोलेसन कक्षको सञ्चालन भइरहेको छ । यो आइसोलेसनमा स्वास्थ्यकर्मीहरूलाई ३ चरणमा विभाजन गरी यस ठाउँमा औषधीहरूको पनि सञ्चालन गरेको छौं । केही जनप्रतिनिधि र कर्मचारीको कोभिडकै कारण निधन भएको छ । धेरै जना संक्रमित भएपनि निरन्तर कोभिड रोकथाम र नियन्त्रणका लागि विभिन्न कामहरू भइरहेका छन् । उप–महानगरपालिकासँग नगरका वडाहरूमा पनि कोभिड रोकथाम र नियन्त्रणका लागि विभिन्न कार्यक्रम सञ्चालन भइरहेका छन् । चिकित्सकसहितको घरदैलो कार्यक्रम गरी निःशुल्क औषधी, एकसरे र अक्सिजनको व्यवस्था गरिएको छ । नियमित फोन परामर्श, निःशुल्क एम्बुलेन्स सेवा, सेनिटाइजर, हाईजिन किट वितरणका कार्यक्रम जारी रहेका छन् । नगरभित्र निःशुल्क पीसीआर परीक्षण तथा एन्टिजिन परीक्षण गरिरहेको छ । नगरवासीको लागि उप–महानगरपालिकाले कुनै राहतका कार्यक्रमहरू ल्याएको छ कि छैन ? हामीले सामान्य राहतको कार्यक्रम पनि ल्याएका छौं । नगरभित्र रहेका महिला, बालबालिका, अपाङ्गता भएका व्यक्ति, ज्येष्ठ नागरिकहरूमा निषेधाज्ञाले पारेको प्रभाव र महामारीले परेको असरलाई सहजिकरण गर्न ६ वटा कार्यदल बनाएर कार्य विभाजन गरिएको छ । ६ वटामा कार्यदलले श्रमजीवी वर्गहरूलाई आवश्यक पर्ने सामनहरुको सहजिकरण गर्दै आएका छन् भने निःशुल्क कानुनी सेवा, उद्धार तथा पुनरस्थापना, राहत–सहयोग, सूचना सङ्कलन, अनुगमन निरीक्षण तथा पिसिआर परीक्षणमा सहयोगका लागि कार्यदल बनाइएको छ । कसैलाई राहत चाहियो भने राहत पनि दिन्छौं । राहत वितरण गर्दा धेरै मानिसहरूको भिडभाड हुने भएकाले जोखिम बढ्ने सम्भावना बढ्ने भएकाले समस्या पनि सिर्जना हुने गरेको छ । यस समयमा कुनै घटना, बालविवाह, महिला हिंसा हुन्छ सक्छ भनेर यसलाई सम्बोधन गर्न लागेको भनेर निःशुल्क कानुनी साहयता र साथी संस्थासँग सहकार्य गरेर ५ बेडको छुट्टै आइसोलेसन कक्षा पनि सञ्चालन गरेका छौं । यसैगरी कन्ट्याक्ट ट्रेसिङका लागि ५ वटा समूह निर्माण गरी उनीहरूसहित समग्र स्वास्थ्यकर्मीहरूको क्षमता अभिवृद्धिका कार्यक्रम सञ्चालन गरिएको छ । उप–महानगरपालिको अस्पतालमा स्वास्थ्य सामाग्रीको अभाव छ कि छैन ?  कोभिड रोकथाम र नियन्त्रणका लागि स्वास्थ्य जनशक्ति अभावको अवस्थालाई मध्यनजर गर्दै उप–महानगरपालिकामा ५४ जना स्वास्थ्यकर्मी करारमा भर्ना गरिएको छ । ती मध्ये १५ जना भेरी अस्पतालमा कार्यरत रहनुभएको छ । अन्यलाई जमुनास्थित हेल्थडेस्क, आइसोलेसन र वडास्थित स्वास्थ्य कार्यालयमा परिचालन गरिएको छ । भेरी अस्पतालमा कोभिडका बिरामीको चापलाई मध्यनजर गर्दै भेरी अस्पतालको प्रत्यक्ष निगरानीमा रहने गरी रामलिला मैदानस्थित तालिम केन्द्रमा ५० सइयाको अक्सिजन सहितको आइसोलेसन वार्ड सञ्चालन गरिएको छ । उप–महानगरपालिको २३ वटै वडामा स्वास्थ्य संस्था रहेका छन् । कोभिड रोकथाम र नियन्त्रणका लागी वडामा फोकल पर्सन चयन गरिएको छ । उनीहरूले होम आइसोलेसनमा बसेका संक्रमितहरुसँग नियमित सम्पर्क गरिरहेका छन् । संक्रमितको स्वास्थ्य समस्या बारेमा थप परामर्शका लागि नेपाल चिकित्सक सङ्घ नेपालगन्जको सहकार्यमा हरेक वडामा चिकित्सकले आवश्यक सहयोग गर्दै आएका छौं । नगरभित्र कुनै पनि स्वास्थ्य समस्या समाधान र आवश्यक सुझाव तथा परामर्शका लागि चिकित्सक सहित विज्ञ समूहको गठन गरिएको छ । भेरी अस्पतालमा उपचाररत कोभिड संक्रमणका बिरामी र उनीहरूका आफन्त तथा चिकित्सक र स्वास्थ्यकर्मीलाई सहुलियतदरमा खाना खुवाउन व्यवस्था मिलाएका छौं । भेरी अस्पताल भित्रै २० रुपैयाँमा साँझ र बिहान गरी २ पटक खान खुवाउने अभियान पनि सञ्चालन भएको छ । यस ठाउँमा दैनिक ४ सय जनाले खाना खादै आएका छन् । कोभिडका बिरामीहरूलाई अस्पतालसम्म ल्याउन सहजताका लागि नगरभित्र निःशुल्क एम्बुलेन्स सञ्चालन गरिएको छ । अक्सिजनको अभाव छ कि छैन ? नेपालगन्जमा २ वटा अक्सिजन प्लान्ट छ । यो २ वटा अक्सिजन प्लान्टले दिनमा ११ सय २० ओटा अक्सिजनको उत्पादन गर्न सक्छ । हामीले सुरु देखिनै अस्पताल भित्रनै प्लान्टको जडान गर्नु पर्छ भनेर भन्दै आएको विषय पनि हो । नेपाल सरकारले प्लान्ट जडान र भोन्टिलेटर जडान गर्ने भनेर १५ करोड रुपैयाँ भेरी अस्पताललाई पठाएको छ । यो रकमलाई तत्कालै कार्यान्वयन गर्नु प¥यो भनेर लागि परेका छौं । हाम्रो प्राथमिकता सकेसम्म सरकारी अस्पतालमा अक्सिजनको व्यवस्था हुर्नुपर्छ भन्ने हो । अस्पतालमा आएका समस्याहरूलाई न्यूनिकरण गर्नमा लागि परका छौं । पालिका भित्र रहेका प्लान्टहरू २४ औ घण्टा सञ्चालन भइरहेको छ । पालिकामा हाल पनि अक्सिजना र सिलिन्डरको अभाव रहेको छ । अस्पतालको क्षमता भन्दा बढि सेवा दिनु पर्ने अवस्था छ । त्यसैले गर्दे अझै पनि अक्सिजनको परिपूर्ति गर्न सकिरहेको अवस्था छैन । भेरी अस्पतालको क्षमता भनेको १ सय ४० बेड हो तर यो अस्पतालले आजको दिनमा २ सय ४९ जनालाई सेवा दिइरहनु परेको छ । भेरी अस्पतालले ३ सय १९ जनालाईसम्म सेवा दिएको रेकड छ । अक्सिजना अभावकै कारण धेरै नागरिक ज्यान पनि गुमाएका छन् । यसलाई सहजिकरण गर्नका लागि भेरी अस्पतालमा नै अक्सिजन प्लानको जडान गर्नु पर्ने आवश्यक रहेको छ । अक्सिजनकै अभावका कारण भरी अस्पतालमा भोन्टिलेटर चलाउन सकेका छैनौं । भारतसँग सीमाना जोडिएको तपाईंको उप–महानगरपालिका भारतबाट आउने नागरिकहरूको चाप कस्तो छ र उनीहरूलाई स्वास्थ्य चेक जाँच कसरी गरिरहनु भएको छ ? हाम्रो उप–महानगरपालिका भारतसँग सिमाना जोडिएको कारण बोर्डर व्यवस्थापन गर्न पनि लागि परेका छौं । भारतबाट फर्किने नेपाली नागरिकको संख्या बढ्दो छ । भारतबाट फर्किनेहरूको सीमानाकामा एन्टिजिन परीक्षणमा पनि गर्दै आएका छौं । एन्टिजिन परीक्षण गर्दा पोजेटिभ देखियो भने उप–महानगरपालिकाले सञ्चालन गरेको आइसोलेसनमा राख्ने व्यवस्था मिलाएका छौं । एन्टिजिन परीक्षण गर्दा नेगेटिभ आयो भने बस व्यवसाही समितिसँगको सहकार्यमा उनिहरुलाई स्थानसम्म पुर्याउन व्यवस्था मिलाएका छौं । बीसीसीयमसी को समन्वयमा होल्ड सेन्टर पनि बनाएका छौं भने उनिहरुलाई त्यहाँ खानाको पनि व्यवस्थापन गरेको छौं । त्यहाँबाट बसको व्यवस्थापन गरी घर पठाउँने वातावरको सिर्जना गरेका छौं । कोभिड–१९ सङ्कट व्यवस्थापन केन्द्रको सहकार्यमा जमूनाह भन्सारमा भारतबाट फर्किनेहरूको सहजताका लागि होलिडङ सेन्टर सञ्चालन गरिएको छ । सीमानाका आलसम्म पनि बन्न हुन सकेको छैन । सीमानाका बन्दनभएको कारण पालिकामा संक्रमण दर र मृत्युदर उच्च भयो । आम नागरिकले हाल निषेधाज्ञालाई कसरी लिएका छन्, नागरिकहरूबाट के कस्तो सहयोग मिलेको छ ? पहिलाको तुलनाको हाल निषेधाज्ञा पुर्ण रूपमा जनताको सहयोग छ । तीव्र गतिमा फैलिरहेको नयाँ भेरियन्टकोे कोरोना भाइरस पालिकाका धेरै मानिसहरूको स्वास्थ्यमा समस्या परेको छ । अहिलेको स्थितिमा सरकारलाई पुर्ण सहयोग गर्नुपर्छ भनेर आम नागरिकले निषेधाज्ञालाई पूर्ण पालना गरेको छन् । मझदुर र अटोरिक्सा चालको धेरै समस्या देखिन्छ । उनीहरूलाई हामीले सकेसम्म भिडभाड नगरौं भनेका छौं । पालिकाको अत्यावश्यक बाहेकका सबै सेवा बन्द गरेका छौं भने सबै नागरिकलाई स्वास्थ्य मापदण्ड अपनाउनको लागि अपिल गरेका छौं । ज्याला मजदुरी गर्नलाई हामीले केही राहत वितरण गर्दै आएका छौं । कोभिड रोकथाम र नियन्त्रणका लागि सम्पूर्ण नगरबासी सहित आम जनसमुदायबाट साथ, सहयोग मिलेको नै छ । प्रदेश र केन्द्र सरकारबाट जोखिम न्युनिकरण गर्नको लागि के कस्ता सहयोग मिलेको छ ? प्रदेश र केन्द्र सरकारबाट जोखिम न्युनिकरण गर्नको लागि कुनै पनि सहयोग गरेको छैन । यो भन्दा अगाडि पूर्वस्वकृती बजेटमा ५० लाख रुपैयाँ बराबरको बजेट बेड र भवन बनाउने र २७ लाख रुपैयाँको कर्मचारी व्यवस्थापन गर्न भनेर पूवस्वकृती रकम थियो । त्यही बजेट केन्द्र सरकारको सञ्चालनमा छ अहिले । प्रदेश र केन्द्रले हालसम्म कुनै पनि नगद सहयोग गरेको छैन । हामी पटकपटक आर्थिक सहयोगको लागि अपील गरेका छौं । समयमा प्रदेश सरकारले रकम नदिए पनि भेरी अस्पताललाई केही रकम छुट्याएको छ त्यो चाहिँ राम्रो पक्ष हो । यो जोखिम आउन सक्छ भनेर पालिकाले नै धेरै बजेट छुट्याएको थियो र बजेटको अभाव हुन पाएन । प्रदेश र केन्द्रले गर्ने काम पनि हाल हामीले नै गरिरहेका छौं । भेरी अस्पतालमा उपचारको लागि कर्णाली प्रदेश, सुदूरपश्मि प्रदेश, दाङ, प्युठानबाट पनि बिरामीहरू आउने गरेका छन् । कोरोना महामारीले उप–महानगरपालिकाको कामकाजमा कस्तो असर पुर्याएको छ ? कोरोना महामारीले उप–महानगरपालिकाको सम्पुर्ण कामकाजमा ठुलो असर पुर्याएको छ । विकास निर्माणको कामहरू पनि सबै प्रभावित बनेका छन् । हामी चौमासिक बजेट खर्चको खाका तयार गरी योजना बनाएका हुन्छौं । हरेक शाखाले चौमासिक बजेट खर्च गर्ने आर्थिक वर्षको पहिलो महिनामै बनाएको हुन्छ । करिब करिब ३ चौथाइ विकासका योजनाहरूको काम भइसकेको छ । १ चौथाइ काम बाँकी छ । टेन्डरका र ठूवानि सेवाको कुरामा समस्या हुदो रहेछ । साना साना तलिमका कामहरू रोकिएका छन् । स्थानीय सरकारले सुरुबाट नै कोरोना नियन्त्रण गर्नमा पहल नगरेको भन्दै आरोप लाग्ने लाग्दै आएको छ यसमा तपाईंको धारणा के छ ? केही हदसम्म यो सही पनि हो । तर पूर्ण रूपमा यो निर्माणाय गर्नमा स्थानीय सरकार पनि होइन । एक त सीमानाका हाम्रो अधिकारमा पर्दैन भने यो केन्द्र र प्रदेशको अधिकारमा हो । हामीले पालिकामा कोरोना संक्रमण फैलिएपछि सिमानाका बन्द गराौं भनेका थियौं । यूपीसँग हाम्रो नजिकै पालिका पर्छ । भारतसँग हरेक कुराको सम्बन्ध गाँसिएको कारण नागरिकको आवतजावत पनि बढी हुने गर्छ । यो सिमाना बन्द गरेन भने यो महामारीलाई हामी रोक्न सक्दैनौं भनेकै थियौं । एक हप्ताको लागि सिमानाका बन्द गरौं भनेर पनि हामीले सरकारलाई भनेका थियौं । आजका दिनमा पनि सिमानाका बन्द हुन सकेको छैन । भारतसँग खुल्ला सिमाना भएको कारण नै हामील उप–महानगरपालिकामा कोरोना नियन्त्रण गर्न सकेनौं । पलिकाबाट खुल्ला सिमाना ८० मिटर भन्दा बढि छ । हामीले सिमानाकामा कडाइ गर्न नसक्नु नै ठुलो समस्या हो । त्यसैले स्थानीय सरकारले नै कोभिड नियन्त्रण गर्नमा पहल गरेन भन्न पाइँदैन । धेरै नागरिकहरू भारत बाट नै आएर बिरामी परेका छन् । खुल्ला सीमाना हाम्रो ठूलो चुनाैती हो ।

५ बेडको अस्थायी कोभिड अस्पताल निर्माण गरी संक्रमितको उपचार गरिरहेका छौं – गाउँपालिका अध्यक्ष राई

थुलुङ दुधकोशी गाउँपालिका प्रदेश नं. १ अन्तर्गतको सोलुखम्बु जिल्लामा अवस्थित एक गाउँपालिका हो । ९ ओटा वडा रहेको यस गाउँपालिकामा १९ हजार ६ सय ७२ जना मानिसको बसोबास रहेको पाइन्छ । यो गाउँपालिका १ सय ४४ दशमलव ६० वर्ग किलोमिटर क्षेत्रफलमा फैलिएको छ । यस गाउँपालिका कृषि उत्पादन तथा पर्यटकीय गन्तव्यको रूपमा चर्चित हुनुका साथै ऐतिहासिक, धार्मिक, सांस्कृतिक रूपले पनि फरक विशेषता बोक्न सफल मानिन्छ । विश्व महामारीको रूपमा फैलिएको कोरोना भाइरसले पालिकामा के–कस्तो असर पुर्यायो र यसलाई न्यूनीकरण गर्नको लागि पालिकाले के गर्दै छ, स्थानीयस्तरका युवाहरूलाई रोजगारी सृजना गर्नमा गाउँपालिकाले कस्तो भूमिका खेल्दै आइरहेको छ भन्ने लगायतका विषयमा सो गाउँपालिकाका अध्यक्ष असिम राईसँग विकासन्युजका लागि राजिब न्यौपानेले गरेको कुराकानी । कोरोनाको संक्रमण पुनः बढ्न थालेको छ, संक्रमण दरलाई न्यूनीकरण गर्नको लागि कस्तो भूमिका खेल्दै हुनुहुन्छ ? अन्य ठाउँमा जस्तै हाम्रो पालिकामा पनि कोरोनाको प्रभाव बढ्दो छ । तथापी नियमित काम आफू सुरक्षित भएर मात्र गर्नुपर्छ भन्ने हिसाबले हामीले जनतालाई दिने सेवा रोकेका छैनौं । पालिकामा स्वास्थ्य सम्बन्धी मापदण्ड अपनाएर नै काम गरिरहेका छौं । पालिकाले ७ ओटा महत्वपूर्ण निर्णय गरी यहाँका जनतालाई सुरक्षित राख्नको लागि स्थानीय सरकारले कुनैपनि कसर बाँकी राख्दैन भन्ने किसिमको भावना पैदा गराउन सकारात्मक खालका भुमिका खेलेका छौं । नागरिकलाई स्वास्थ्य मापदण्ड अपनाउन अपिल गरेका छौं । कोभिडले पालिकाको समग्र विकास निर्माणका साथै विभिन्न क्षेत्रहरूमा प्रभाव पारेको छ । कोरोनाबाट नागरिकको स्वास्थ्यमा समस्या भयो भने कोभिड अस्पतालमा ल्याई उपचार गर्छौं । पालिकामा कोभिडका बिरामीलाई सहज होस् भनि एबुलेन्सको पनि व्यवस्था गरेका छौं । स्थानीय सरकार जुनसुकै परिस्थितमा पनि नागरिकको सुरक्षाको लागि उभिन्छ भनेर प्रत्याभूति दिन सकेका छौं । पालिकास्तरको ५ बेडको अस्थायी कोभिड अस्पताल निर्माण गरी यस अस्पतालमा १० जनासम्म कोरोना संक्रमितलाई अक्सिजन दिँदै राख्न सक्छौं । पालिकामा भेन्टिलेटरको अभाव रहेको छ । पालिकामा पीसीआर गर्नका लागि ल्याब छैन । पीसीआर विधिबाट परीक्षण गर्नको लागि समस्या भएको कारण एन्टिजेन परीक्षण चाहिँ धेरै गरेका छौं । जिल्ला भरिका स्थानीय तह मिलेर ल्याब सञ्चालन गरी पीसीआर गर्ने हो कि नेर हामीले सल्लाह पनि गरेका छौं । यस समयमा बाहिरी जिल्लाबाट पालिकामा प्रवेश गर्ने नागरिकहरूलाई १४ दिनसम्म क्वारेन्टिनमा बस्नको लागि अपिल गरेका छौं । हामीले मास क्वारेन्टिनलाई भन्दा होम क्वारेन्टिनलाई नै जोड दिएका छौं । हामीले सबै नागरिकलाई होम आइसोलेसनमा नै बस्न आग्रह गरेका छौं । कोरोना संक्रमण भएका र स्वास्थ्यमा समस्या भएका नागकिलाई मात्र कोभिड अस्पतालमा राख्ने व्यवस्था मिलाएका छौं भने कोभिडको संक्रमण देखिएका तर उनीहरूको स्वास्थ्य सामान्य छ भने होम आइसोलेसनमा सुरक्षित बस्नको लागि आग्रह गरेका छौं । होम आइसोलेसनमा बस्ने नागरिकहरूलाई पनि मेडिकलको सम्पुर्ण प्याकेज किट दिएका छौं । स्वास्थ्यकर्मीहरुले प्रत्येक २ दिनमा होम आइसोलेसनमा बसेका नागरिकलाई उनीहरूको स्वास्थ्य सम्बन्धी जनकारी पनि लिइरहनु भएको छ । हामीले भोजभतेर तथा आमसभाका नाममा धेरै भिडभाड नगर्न पनि आग्रह गरेका छौं । पालिकामा प्रवेश गर्दा मास्क तथा स्यानिटाइजरको प्रयोग अनिवार्य गरेका छौं । संक्रमण विस्तार रोक्न बजार, विद्यालय, विभिन्न संघसंस्थाहरूमा भिडभाड कम गर्न पनि आग्रह गरेका छौं । कोरोनाको दोस्रो लहर सुरु भएसँगै पालिकाले सचेतनाका विभिन्न सूचनाहरू प्रकाशन गरेको छ । दोस्रो लहरको रूपमा फैलिएको कोभिडको संक्रमणबाट बच्नु र बचाउनु हामी सबैको अहिलेको प्रमुख जिम्मेवारी पनि हो । यस महामारीलाई न्यूनीकरण गर्नको लागि सबै लागिपरेका छौं । पालिकाले कृषिक्षेत्रतर्फ के–कस्ता काम गरिरहेको छ ? हाम्रो पालिकामा खेतीतर्फ धेरैको आकर्षण बढ्दै गएको छ । यहाँको आवश्यकता र हावापानी अनुसार तरकारी खेतीको डिपीआर नै गरेर कृषि विकासको कामहरू गरेका छौं । कृषि विकासको लागि कृषिलाई आधुनिकिकरण गर्नमा विशेष जोड दिएका छौं । पालिकामा कृषकहरूलाई कृषिका विभिन्न तालिमहरू दिँदै आएका छौं । यहाँका धेरै नागरिकहरूले कृषि पेसा नै अँगालेका छन् । तरकारी खेतीले राम्रो फाइदा दिन थालेपछि धेरै किसान व्यवसायिक रूपमा तरकारी खेतीतर्फ आकर्षित भएका छन् । कृषकहरूलाई पशुपालनको तालिम पनि दिँदै आएका छौं । धेरै नागरिकहरू कृषि पेशामा आवद्ध भएकाले हामीले पनि पशु र कृषिक्षेत्रलाई नै प्राथमिकतामा राखेका छौं । बिदेसिएका केही युवाहरू पनि गाउँमै फर्किएर पशुपालन तथा कृषि पेशामा लागेका छन् । कृषि उत्पादनका हिसाबले हाम्रो पालिका उर्वर भूमि पनि हो । युवाशक्तिलाई गाउँमै रोजगारीसँगै आय आर्जनका सम्भावनामा उत्प्रेरित गराउनको लागि जोड पनि दिइरहेका छौं । परम्परागत खेती प्रणाली छाडेर व्यवसायमुखी बन्नु जरुरी ठानेर कृषिका विभिन्न कार्यक्रम पनि गर्दै आएका छौं । कृषि उत्पादन र स्वरोजगारी बढाउनका लागि भनेर विगत वर्षदेखि नै कृषि क्षेत्रलाई प्राथमिकतामा राख्दै आएका छौं । गाउँमा समूह, सहकारी तथा व्यक्तिगत लगानीमा कृषिको व्यवसायिकतामा यहाँको कृषकहरू पछिल्लो समय आकर्षित हुँदै आएका छन् । उत्पादन र आम्दानी राम्रो भएपछि उनीहरू व्यवसायिक कृषिमा अगाडि बढ्न थालेका छन् । पालिकामा आलु, खुर्सानी, सिमी, बोडी, धनियाँ, गोलभेँडा, भान्टा, धान र मकै खेती हुने गरेको छ । पालिकामा केही गर्छौं भन्ने कृषकहरूलाई ४ प्रतिशत सुलभ ब्याजदरको ऋण दिने व्यवस्था मिलाएका छौं । कृषि सहकारीको साझेदारीमा काम गरेका छौं भने स्थानीयस्तरमा दर्ता भएका कृषि समूहमार्फत पालिकाको समग्र कृषि विकासको लागि काम गर्दै आएका छौं । पालिकामा कृषि समूहको पनि गठन भएको छ । कृषक र पालिकाको साझेदारीमा हामीले ५० प्रतिशत अनुदानमा बिउ बिजन पनि वितरण गर्दै आएका थियौं तर अनुदानले सबै किसानलाई लाभ नपुर्याएको हुँदा हामीले कृषि लोनलाई नै जोड दिएका छौं । कृषि लोन कार्यक्रम अलिक बढि प्रभावकारी पनि भएको छ । पालिकाको सबै वडालाई कृषि पकेट क्षेत्रको रूपमा छुट्याई कृषि विकासको कामहरू अगाडि बढाएका छौंं । पालिकामा गहुँ, आलु, बाख्रा, बङ्गुर पकेट क्षेत्रहरु रहेका छन् । पालिकामा सुन्तला र किवी जोन पनि रहेको छ भने विभिन्न ब्लकका कार्यक्रमहरू पनि रहेको छ । गाउँपालिकालाई समृद्ध बनाउने आधार पनि कृषि हो । गाउँपालिका भित्र तरकारी र फलफूल खेती नै मुख्य रूपमा हुने गरेको छ । उन्नत जातका बाख्रा तथा खसी, स्थानीय जातका कुखुरा पालनसँगै बेमौसमी तरकारी उत्पादन गरिँदै आएको छ । भौतिक पूर्वाधारको विकास गर्दै कृषि तथा पशुपालनलाई वृद्धि गर्दै लैजाने योजना हाम्रो रहेको छ । कृषि क्षेत्रबाट कतिपय कृषकहरुले राम्रो आम्दानी गर्न पनि सफल भएका छन् । खेती योग्य जमिनलाईलाई बाँझो नराख्न आग्रह गरेका छौं । स्थानीय बजारमै सबै तरकारीहरू खपत हुने भएकाले पालिकामा बजारको समस्या छैन । शैक्षिक विकासको लागि गाउँपालिकाले कसरी काम गर्दै आएको छ त ? शिक्षा विकासका लागि भनेर हामीले शिक्षा ऐनको निर्माण गरेका छौं । शिक्षा नियमावली, कार्यविधि तथा निर्देशिका बनाएका छौं । यो दायरा भित्र बसेर हामीले शिक्षाको गुणस्तरलाई माथि ल्याउनुपर्छ भनेर जोड पनि दिएका छौं । ग्रामीण क्षेत्रका बालबालिकालाई आफ्नै घरमा बसेर पढ्ने वातावरण बनाएका छौं । लगानीको हिसाबले शैक्षिक क्षेत्रमा नै धेरै बजेट छुट्याएका छौं । पालिकामा विभिन्न शैक्षिक सुधारको कार्यक्रमहरू पनि सञ्चालन हुँदै आएका छन् । सबै विद्यालयहरूमा पालिकाको तर्फबाट भौतिक पूर्वाधार विकासको निमित्त हामीले भौतिक संरचनाको पनि निर्माण गरेका छौं । कोभिडको कारण शैक्षिक क्षेत्र पनि प्रभावित बन्दै गएको छ भने हाल सबै विद्यालयहरू बन्द भएका छन् । हामीले अब व्यवसायिक शिक्षा विद्यार्थीलाई दिनुपर्छ भन्ने तर्फ जोड दिएका छौं । शिक्षकहरूको क्षमता अभिवृद्धि गर्नका लागी विभिन्न विषयका विज्ञहरुबाट तालिम पनि दिँदै आएका छौं । गुणस्तरिय शिक्षा विद्यार्थीलाई कसरी दिन सकिन्छ भन्ने विषयमा हामी विद्यालयका प्रधानाध्यापक र समितिसँग समयसमयमा छलफल गरिरहेका हुन्छौं । सरकारी विद्यालयमा गुणस्तरीय शिक्षा नभएको भन्ने जुन खालको एउटा प्रवृत्ति छ त्यसलाई हटाउनको लागि शिक्षा क्षेत्रको विकासको कामहरू अगाडि बढाइरहेका छौं । निजी विद्यालयमा विद्यार्थीको चाप बढि हुने र सामुदायिक विद्यालयमा भने पढाई हुने ठाउँ होइन घुम्न जाने ठाउँ हो भन्ने जुन खालको सोचाई छ त्यो सोचाइलाई अन्त्य गरेर सामुदायिक विद्यालयलाई पनि विद्यार्थीको रोजाइको केन्द्र बनाउनको लागी कम्मर कसेका छौं । पालिकाको शैक्षिक क्षेत्रमा सुधार आएपछि पछिल्लो समयमा निजी विद्यालय भन्दा सामुदायिक विद्यालयमा विद्यार्थीको आकर्षण बढ्दो छ । शिक्षातर्फ जिल्लाकै सबैभन्दा राम्रो काम गरेको हाम्रो पालिकाले नै हो भन्दा फरक पर्दैन । पालिकाका विद्यार्थीहरूको भविश्य सुनिश्चित छ । प्रदेश नं. १ पहिलो बहुप्रविधिक शिक्षालयको स्थापना गर्ने पालिका पनि हाम्रो हो । शिक्षा विकासका लागि गरिब, जेहेन्दार तथा विपन्न बालबालिकालाई छात्रवृत्ती प्रदान गर्ने गरेका छौं । तपाईंहरु निर्वाचित भएर आएको करिब ३ वर्ष पुरा भयो, यो बिचमा जनता सामु गरेका बाचा के–कति पुरा भए अनि कति बाँकी छन् होला ? नेपालको सबै स्थानीय तहमध्येको अब्बल पालिका भनेर दाबी पनि हामी गर्छौं । हामीले घोषणापत्रमा लेखेका कुरा तथा निर्वाचित हुँदा बोलेभन्दा धेरै कामहरू पुरा गर्न सफल भएका छौं । हामीले गरेको कामको परिणाम धेरै समय पछि देखिन थाल्छ नै । त्यस कारणले गर्दा हामीले काम नै गर्न नसक्ने कुराहरू घोषणापत्रमा लेखेका पक्कै थिएनौं । काम गर्नसक्ने कुराहरू मात्र हामीले प्रतिबद्धता गरेका थियौं । कोभिडको कारण गौरवका आयोजनाहरू सबै रोकिएका छन् । हामीसँग आएको बजेट बढिभन्दा बढि जनताको पक्षमा लगेर नै विकास निर्माणको कामहरू अगाडि बढाएका छौं । पर्यटन विकास, शैक्षिक सुधार आदिको काम गर्ने भनेर हामीले घोषणापत्रमा लेखेका थियौं । पूर्वाधारको विकासमा पनि हामीले जोड दिइरहेका छौं । घोषणापत्रमा लेखेको कुराले मात्र पालिकाको विकास हुँदैन । हामीले गर्छौं भनेको कुरा बाहेक अन्य विभिन्न कुराहरू पनि महत्वपुर्ण हुन सक्छन् भन्ने ठानेर समग्र पालिकाको विकास निर्माणमा जुटेका छौं । स्वास्थ्य सेवाको पहुँच सबै नागरिकलाई पुगोस् भनेर हामी काम गरिरहेका छौं । पालिकामा ५० शैयाको अस्पतालको पनि निर्माणकार्य सकिन लागेको छ । जनस्तरबाट नै हामीले अस्पताल निर्माणको लागि १० करोड रुपैयाँ पैसा उठाएका थियौं । यी कुराहरूलाई पुरा गर्न पछिल्लो राजनैतिक अवस्था, सरकार परिवर्तन, प्रदेश सरकारको परिवर्तन र अन्य कारणले गर्दा केही असर पनि भएको छ । तपाईंको पालिकामा सडक सञ्जालको अवस्था कस्तो छ ? सडक सञ्जाल पालिकाको सबै ठाउँमा पुगेको छ । हामीले गाउँपालिकासम्म आउने सडकको कालोपत्रे गर्ने कार्य अगाडि बढाएका छौं । प्रत्येक वडाबाट गाउँपालिकासम्म आउने सडक हाम्रो कार्यकालमानै स्तरोन्नती भइसक्छ । हाम्रो पालिका आउनको लागि वारी र पारी कोशी भएको हुनाले लगभग १ अर्बको जति मोटरेबल पुल निर्माण गर्ने चरणमा छौं । प्रदेश र केन्द्र सरकारको समन्वयमा यो काम पनि अगाडि बढेको हो । ग्रामीण विद्युतिकरणको लागि उज्यालो गाउँ बनाउने अभियानमा लागिपरेका छौं । स्थानीयस्तरका युवाहरूलाई रोजगारीको सिर्जना गर्नमा पालिकाले कस्तो भूमिका खेलेको छ ? रोजगार बन्नको लागि मान्छेमा सिप हुनुपर्छ । पालिकामा सिप भएका युवाहरू कमै मात्र छन् । सिप विकासको लागि प्राविधिकसँग अन्तर सम्बन्धित विभिन्न तालिम पनि दिँदै आएका छौं । युवालाई स्वरोजगार बनाउनको लागि ठुलो बजेट छुट्याएका छौं । कृषिका अतिरिक्त केही मानिसहरू सरकारी तथा गैरसरकारी सेवामा संलग्न रहेका छन् भने केही व्यापार व्यवसायमा संलग्न भएका छन् । धेरै यूवाशक्ति भने वैदेशिक रोजगारीमा जाने गरेका छन् । युवाहरूलाई कृषिमा जोडिनको लागि आग्रह गरेका छौं । युवाहरू कृषि उत्पादनसँग जोडिनु पर्छ भनेर हामीले जोड दिएका छांै । धेरै रोजगारी सिर्जना गर्नको लागि पालिकामा ठुला उद्योग छैनन् । पालिकाको विकास निर्माणको काममा पनि युवाहरूलाई परिचालन गर्दै स्वरोजगार बनाइरहेका छौं । युवालाई स्वरोजगार बनाउनको लागि पनि हामीले जोड नै दिएका छौं । तपाईंको कार्यकालमा भएको सबैभन्दा ठुलो उपलब्धि केलाई ठान्नुहुन्छ ? जनताको सेवा नै हाम्रो कार्यकालको सबैभन्दा ठुलो उपलब्धि हो । भौतिक पूर्वाधार, शिक्षा र स्वास्थ्य क्षेत्रतर्फ केही उपलब्धिहरू भएको छ । हामी निर्वाचित भएर आइसकेपछि ‘आमा सुरक्षा’ भन्ने कार्यक्रम सञ्चालन ग¥यौं । यो पालिकामा अन्यत्रभन्दा बढी मातृ मृत्युदर हुने गथ्र्यो । हाल हामीले ‘आमा सुरक्षा’ कार्यक्रम सञ्चालन गर्दै गर्भवती भएका महिलालाई ५ हजार रुपैयाँसम्म भत्ता दिँदै आएका छौं । एकमात्र क्षेत्रमा नभएर पालिकाको विभिन्न क्षेत्रहरूमा सुधार र परिवर्तन ल्याउनु नै मेरो कार्यकालको सबैभन्दा ठुलो उपलब्धि हो । अब तपाईंको बाँकी रहेको कार्यकालमा गाउँपालिकालाई कस्तो बनाउने योजना छ ? अब १ वर्ष मात्र हाम्रो कार्यकाल बाँकी छ । १ वर्षको अवधिमा पनि धेरै काम त गर्न सक्छौं । हामीले पालिकास्तरको योजना तयार पारेका छौं । यो योजना पुरा गर्नमा विशेष जोड दिएका छौं । आर्थिक विकास, पर्यटन विकास लगायतका कुरालाई दिर्घकालिन योजना बनाएर अगाडि बढ्नुपर्छ भन्ने तथ्यमा जोड दिएका छौं । शिक्षा, स्वास्थ्य तथा पूर्वाधार विकासको कुरामा पनि हामी ध्यान दिइरहेका छौं । जनताको सेवाका लागी सधैं तत्पर छौं । पालिकाका विकास निर्माणको कामहरू योजना बनाएर नै गरिरहेका छौं । जनताको आर्थिक स्थिति सुधार गर्नकोलागि कृषि र पशु क्षेत्रलाई विकास गर्ने प्रयासमा छौं । नागरिकको जीवनस्तरलाई उकास्ने र पछाडि परेका टोल क्षेत्रलाई विकास गर्ने सोचमा पनि छु । यहाँका जनताले भोलिका दिनमा पनि मैले गरेका कामहरूबाट लाभ लिइरहन सकुन् भन्ने चाहना छ । अन्त्यमा आफ्ना पालिकाका वासिन्दाहरुलाई के भन्न चाहनुहुन्छ ? विश्वभर महामारीको रूपमा फैलिएको कोरोना भाइरसबाट सबै नागरिकहरू सचेत रहौं भन्न चाहन्छु । जनताको सुरक्षाका लागि स्थानीय सरकार सधैं तत्पर रहन्छ । मानिसले सोचेभन्दा बढि मात्रामा पालिकामा कोभिड फैलिरहेको छ । सबै नागरिकहरूलाई स्वास्थ्यमा विशेष ध्यान दिऔं, स्वास्थ्यसम्बन्धी सुरक्षाका न्यूनतम मापदण्ड अपनाऔं, आफू बचौं, अरूलाई पनि बचाऔं भन्न चाहन्छु ।