समाज : साहित्य

म अझै पनि तिम्रो बारेमा सोच्छु तिम्रो बारेमा सोच्दै आफूलाई व्यस्त राख्छु मैले देख्ने सपनीमा पनि तिमिलाई देख्छु साँचो कुरा भन्नुपर्दा दिलबाट माया गर्छु मलाई प्रेम मनाउन दिवस चाहिँदैन सधैँ प्रेम गर्नेछु टाढा कहिले नसोच सधैँ साथमा रहनेछु कुनै पनि कुराले म टाढा रहन सक्दैन म तिमीलाई माया गर्न कहिल्यै छोड्ने छैन म तिमीलाई माया गर्छु र तिमीलाई सम्झन्छु म टाढा भए पनि मनमा माया राखेको छु तिमि बिनाको दिनको कुनै अर्थ छैन तिम्रो लागि मेरो माया कहिल्यै कम हुनेछैन मैले तिमिले भनेका कुरा सुन्नुपर्छ मैले तिम्रो कोमल स्पर्श महसुस गर्नुपर्छ तिम्रो छेउमा हुन पाउँदा म सम्मानित छु तिम्रो मनमा मैले मेरो घर पाउँछु तिम्रो आँखाले मेरो आत्मालाई नियन्त्रण गर्छ तिमी नै हो मेरो जसलाई मनले माया गर्छ

फेवा, रुपा वेगनास पोखराबाट सरर। बेशीशहर लमजुङ घलेगाँउ हेर्ने रहर।। घलेगाउँ पुग्ने हाम्रो आस। बस्नु पर्यो बेसीशहरमा बास।। मिलिजुली एकत्वमा बसेका थिए रे, बेशीशहरमा विविध थरका जात। रोपे कस्ले जातीय द्वन्दको विज, आखिरमा हुने भयो तिनको नास।। पुमाको चौतारीबाट टलकन्छ फाँटमा, अन्नपूर्ण माछापुच्छ्रेको छायाँ। सुर्यको किरण झैँ झुल्कियो मर्स्याङ्दी, बगेको छ बेशीशहरको दायाँ बायाँ।। गर्यो स्वागत घले गाउँले बसाएको रहेछ थिति प्रशान्त नामले। लोभ्याएछौ सबैलाई गुरुङ जातिको अविनासी कृति योग्य कामले। विभिन्न थर गुरुङ जातिको बासस्थान, चलेछ नाउँ घलेगाउँ । स्वनिर्भर चिरस्थायी प्रकृतिको बरदान आहा कस्तो सुन्दर ठाउँ।। एक गाउँ रहेछ नाम भुजुङ, बसोबास गरेछौ गजाङ गुजुङ। जन्म देखी मृत्यु पर्यन्तको सभ्य र भव्य संस्कार र संस्कृति। मातृत्व, भातृत्व, रितिरिवाजले, रोकेछौ समाजिक बिकृति। रातो छानामा सिंगारिएका घरका छुट्टै पहिचानका कवच। कहिल्यै नरिसाउने नथाक्ने स्वनतमस्तक रहेछ घले गाउँको लवज।। गुरुङ थर घलेगाउँ संस्कृति र संस्कार बुझ्न सबै जाने ठाउँ । अतिथि देव भवको जिवन्त दिने सत्कार, आहा सबै हेर्न जाउँ।। कवि : सूर्य बहादुर कार्की उप प्रवन्धक नगर विकास कोष

आमा र बुबाको हाँसोका लागि मेरो खाँचो बन्न, रहर छ, करोडौं सपना सजाएको कोठाको साँचो बन्न । धन कमाउँछु, घर जमाउँछु, साथ बसाउँछु, छुट्ने छैन हाम्रो नाता, देऊ हात कसिलोसँग समाउँछु । नसुनाऊ कसले के गर्यो, कहाँ पुग्यो, के सफल भयो, लाग्छ आजसम्म मैले गरेको सबै प्रयास विफल भयो । देखेको र सोचेको त कैयौं कुरा हुन्छन्, केही गरेर देखाउन सकेको नि होइन, कुनै दिन त होला नि, अहिले पो मुखमा च्याप्ने एक खिल्ली खुसी पनि छैन । न त बन्न सके राम्रो नै न त छ मनमा चैँ-न भाग्य भए, भोलि त होला नि आज पो छैन । पैसा नै सबै थोक त हैन, तर पैसाको बिटो हातमा गन्नेछु, भाग्य भए, एक दिन सफल म पनि त बन्नेछु । छन् ! सपना सजाएर फाट्न लागेका झोला, के मैले देखेको, सोचेको, आँटेको र साँचेको रहर पूरा होला ?